…. Πες και μιαν αλήθεια σήμερα. Όλη τη χρόνια ψέματα λες, με (τα) ψέματα ζεις. Πες και μιαν αλήθεια, σαν ψέμα θα φανεί…
Η υπέροχη Έλλη Λαμπέτη γίνεται ”ψεύτρα” για χάρη του Ζαν Κοκτώ!
Category: Uncategorized
Τώρα βρήκαν την ευκαιρία να την πέσουν στο μοναδικό ελεύθερο χώρο έκφρασης. Τα blogs.
Συμμετέχω στο κάλεσμα (κατευθείαν από τον Τσιμιτάκη):
“Κάλεσμα σε σύσταση πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε εμβρόντητοι να εκτυλίσσεται στις οθόνες μας, επ’αφορμής της εισαγγελικής έρευνας για την λειτουργία του “κίτρινου” blog press-gr, μια απόπειρα φίμωσης των blogs και περιστολής της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο.
Ενα θέατρο του παραλόγου με πολιτικούς και δημοσιογράφους που έχουν ουσιαστική άγνοια του internet και των νέων Μέσων κατακεραυνώνουν αυτήν την ελευθερία με την ίδια ευκολία με την οποία καθορίζουν την ενημέρωση του Ελληνικού λαού εδώ και πάρα πολλά χρόνια με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα.
Εδώ και πολύ καιρό έχουμε αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση και συγκεκριμένοι μηχανισμοί της διοίκησης (δικαστικοί-αστυνομικοί) ενοχλούνται από την πλουραλιστική και εν πολλοίς ανεξέλεγκτη διαρκή συζήτηση που διεξάγεται μεταξύ πολιτών στο διαδίκτυο, προσδίδοντας ζωντάνια στον δημόσιο διάλογο επαναφέροντας την κοινή γνώμη σε ενεργό δράση, αλλάζοντας συχνά την ατζέντα του διαλόγου αυτού και προσθέτοντας φωνές που δεν θα μπορούσαν αλλιώς να υπάρξουν.
Θεωρούμε πως είτε επιβεβαιωθούν οι κατηγορίες που αποδίδονται στο press-gr, είτε όχι, δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος να αναθεωρηθεί το νομικό καθεστώς ελευθερίας που διέπει αυτή τη στιγμή τις επικοινωνίες στο διαδίκτυο, προστατεύοντας την ανωνυμία και την αυτοδιάθεση των πληροφοριών καθενός, όπως άλλωστε διεθνώς ισχύει, με εξαίρεση λίγα αυταρχικά, απολυταρχικά και αντιδημοκρατικά καθεστώτα.
Επειδή φρονούμε ότι τόσο οι πολιτικοί όσο και ο περισσότερος κόσμος αγνοεί τι είναι και τη λειτουργία επιτελούν τα blogs αισθανόμαστε την ανάγκη να εξηγήσουμε τα παρακάτω:
1. Τα blogs είναι διάλογος – ελεύθερος, ανεμπόδιστος ανάμεσα σε πολίτες, μέσω του διαδικτύου.
2. Τα blogs είναι μια ανοιχτή διαρκής πρόσκληση σε διάλογο κάθε είδους, σε διαφωνία, και επικοινωνία, από την κοινωνία και προς αυτήν που βασίζεται στις δυνατότητες που δίνουν τα νέα μέσα επικοινωνίας, διαθέσιμα σε όλο και περισσότερους ανθρώπους.
3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή είναι αυθεντικές φωνές της ίδιας της κοινωνίας και ως τέτοιες, την επαναφέρουν στο προσκήνιο του δημοσίου διαλόγου.
Απόδειξη αυτού αποτελούν τόσο η υπόθεση της Αμαλίας Καλυβίνου, η οποία επανέφερε στο προσκήνιο το μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα της δημόσιας υγείας, όσο και η υπόθεση των βασανισμών στα Αστυνομικά τμήμα αλλά και τόσες άλλες υποθέσεις που η «συντεταγμένη» ενημέρωση αδυνατούσε να καλύψει. Τα blogs είναι η επιστροφή της κοινής γνώμης στον δημόσιο διάλογο που μέχρι σήμερα επιτελούνταν μοναχά μεταξύ πολιτικών, δημοσιογράφων και παραγόντων.
4. Τα blogs διεκπεραιώνουν το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του με όποιο τρόπο επιθυμεί. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε. Υπό αυτή την έννοια υποβοηθούν την δημοκρατική διαδικασία της ενημέρωσης και του διαλόγου δημιουργώντας έναν πλουραλισμό που όμοιο του δεν έχουμε ζήσει ποτέ ως σήμερα, αποκαλύπτοντας μας διαστάσεις που αγνοούσαμε και λειτουργώντας τελικά συνεκτικά.
5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες – τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.
6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη για ότι αυτός επιθυμεί.
7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν, να την ελέγξουν, ή να την καταστείλουν.
8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν επαρκείς διαδικασίες για την δίωξή του. Περαιτέρω νομοθετικές ρυθμίσεις δεν μπορεί παρά να δημιουργήσουν περιβάλλον λογοκρισίας. Η Ελληνική κοινωνία δεν έχει κανένα όφελος από μια τέτοια εξέλιξη.
9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger και όπως η διεθνής εμπειρία δείχνει απαραίτητη προϋπόθεση για την έκφραση των απόψεων του σε πολλές περιπτώσεις.
Διεκδικούμε
Συμπαθώ και στέκομαι αλληλέγγυος σε οποιαδήποτε ΜΗ συντεχνιακή απεργία γίνεται για το ασφαλιστικό. Και θέλω να ελπίζω ότι τέτοια είναι και των δημοσιογράφων. Αυτή η απεργία είχε όμως και μία θετική επίδραση στην προσωπική μου ζωή.
Επιτέλους, είδα μπαλίτσα με το φυσικό της ήχο. Τον ήχο της κερκίδας,των συνθημάτων, του μικρού βόμβου της μπάλας κατά το λάκτισμά της. Μα κυρίως και πάνω από όλα χωρίς να ακούω τους άσχετους και φανατισμένους εκφωνητές της ιδιωτικής και, ακόμα πιο εξοργιστικά, της δημόσιας τηλεόρασης.
Απόψε κανένας βερνίκος (με φωνή γορίλλα: “γκολ ο θεός δέλλας”, “αδέλφια είμαστε στους 7 ουρανούς”). Κανένας “επιστήμονας” σπυρόπουλος. Κανένας παλομπα(πα)ρίνι. Κανένας γλυώδης φλύαρος γαλάζιος κατσαρός (η αθλητική του κυριακή είμαι μακράν η χειρότερη της τελευταίας εικοσαετίας). Κανένας εξυπνάκιας σακελλαρόπουλος (έβγαλε και βιβλίο η τρομάρα του). Κανένας τους δεν είχε τη δυνατότητα να μου χαλάσει την αποψινή ποδοσφαιρική βραδυά. Κανένας μίχος να κοροϊδεύει (τον πληρώνουμε κιόλας μιας και δουλεύει για την κρατική τηλεόραση) με τις … εκ των υστέρων προβλέψεις του και το μονομερή σχολιασμό του.
Κανένα ηλίθιο σχόλιο για την διατησία, που πάντα μας αδικεί. Κανένας μορφασμός ειρωνίας και καμία δηκτική αναφορά για τον αντίπαλο. Καμία ηλίθια και περιττή πληροφορία για το πόσα παιδιά έχει ο άσος και για το επάγγελμα του πατέρα του που τον πήγε μικρό στο γήπεδο και να’ τον τώρα που βγάζει μάτια με τη μπάλα.
Δεν το συζητάω. Να’ναι καλά αυτή η απεργία!
υγ: ξέχασα κανέναν; Σίγουρα….
…γεια σου ρε πατρίδα όμορφη εσύ!
Με τον Υπουργό σου της Χωροδιάταξης και και των Δημοσίων σου Έργων! Που είναι υπεύθυνος (και) για τα αυθαίρετα και χτίζει ο ίδιος ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΒΙΛΑ! Και περιμένουμε να κάνει, αυτός ο αυθαίρετος, ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον.
Γιώργος ΣΟΥΦΛΙΑΣ
Με τον Υπουργό σου της Απασχόλησης που απασχολεί ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΣ οικονομικούς μετανάστες. Και ο οποίος, όπως όλοι που παίρνουν αλλοδαπούς για τις δουλειές τους, υποστήριξε (48 ώρες αργότερα) ότι τους … φιλοξενεί! Τώρα που το θυμήθηκα τον έχω δει σε ένα από τα αντιρατσιστικά κάμπινγκ να κάνει μπάφους (χωρίς να παίζει pro).
Βασίλης Μαγγίνας
Και για τον Υπουργό Δικαιοσύνης που “άδειασε” έναν από τους θεματοφύλακές Της και άνοιξε το δρόμο για τις κάμερες της Ελ.Ασ., τι να πεις; Αλλά, για εκείνον, μιλούν καλύτερα οι … φιλοσοφικές του στάσεις! Είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες…
Σωτήρης ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ. “Της γενιάς των 50ρηδων”!!!
Υπουργοί – υπόδειγμα για τους πολίτες. Έλληνες υπ-ουργοί. Αυτοί που μας αξίζουν. Αυτοί που ψηφίζουμε. Αυτοί και οι προηγούμενοι.
Πάω να με καταγράψουν οι κάμερες των υπουργών μας τώρα, στο Πεδίον του αγώνα για την κοινωνική δημόσια ασφάλιση …
“Αγαπώ τον τόπο που γεννήθηκα σχεδόν με την ίδια αγάπη που με πλημμυρίζει για την περιοχή που ζω.
Αγαπώ την περιοχή όπου ζω μ’ ένα κομμάτι από την αγάπη που έχω για την πατρίδα μου.
Κι αγαπώ όλη τη γη, γιατί είναι ο τόπος όπου μέσα του αναπτύσσεται η ανθρωπότητα.
Αυτή η ανθρωπότητα στέκει ανάμεσα στα ερείπια, κρύβοντας τη γύμνια της με κουρέλια, με δάκρυα καυτά να τρέχουν στα μαραμένα της μάγουλα, φωνάζοντας τα παιδιά της με φωνή που γεμίζει τους αιθέρες με θρήνους και ουρλιαχτά. Μα τα παιδιά της είναι πολυ απορροφημένα από το γυάλισμα των σπαθιών τους. Που να προσέξουν τα δάκρυά της!
Αυτή η ανθρωπότητα κάθεται μονάχη, ικετεύοντας το λαό της. Και οι άνθρωποι που τη βλέπουν, λένε: Ασ’την μόνη της, γιατί τα δάκρυα συγκινούν μονάχα τους αδύναμους.”
Khalil Gibran (Χαλίλ Γκιμπράν)
* από “Καθημερινή”, 30-06-07
