Παλαιστίνη

   Γύρνα λίγο τη ματιά σου στην Παλαιστίνη. Εκεί που το άδικο δικαιώνεται.

Στρέψε τη ματιά σου στην επίθεση του πάνοπλου πάνω στον άοπλο.

  Ξέχασε λίγο το όνομα της γείτονος χώρας και δες αυτό το βίντεο. Το βίντεο που δείχνει ότι είμαστε ζώα.

   Άσε λίγο τις τιμές των μετοχών σου στο χρηματιστήριο και μέτρα τον όγκο του παιδικού αίματος σε λίτρα.

Προσπέρασε για λίγο τα ροζ επεισόδια της tv, την euroβύζιον, τα πρωϊνάδικα και τις πρωϊνές τους γλάστρες, τον αρναούτογλου κι όλους τους trendy γιάπηδες και στάσου στα τσακισμένα ανθρώπινα μέλη.

Σύνδεσε την υποκρισία που συναντάς καθημερινά στη ζωή σου με την υποκρισία της διεθνούς κοινότητας που δεν ονομάζει τρομοκρατία αυτό που συμβαίνει στη λωρίδα της Γάζας. Σύνδεσε, αν θες, αυτή την υποκρισία με τους βομβαρδισμούς στη Σερβία, τότε που το Champion’s league παιζόταν κανονικά (ενώ όταν χτυπήθηκαν οι δίδυμοι πύργοι, ανεστάλησαν όλες οι αθλητικές δραστηριότητες στην Ευρώπη)

Κάνε μία διασταύρωση των ματιών σου με το βλέμμα του νεκρού, άδικα νεκρού αυτού του κόσμου.

Γύρνα πάλι τη ματιά σου στην Παλαιστίνη….

ΥΓ: δεν σου ζητώ να σηκωθείς από τον καναπέ σου και να διαμαρτυρηθείς για αυτό που συμβαίνει εκεί πέρα. Είναι τόσο μακρυά άλλωστε, έτσι δεν είναι;

Το Kosovo σοβεί

    To Kosovo (ελληνιστί Κοσσυφοπέδιο) είναι μία βόμβα μες στα βαλκάνια. Οι ΗΠΑ είναι οι ρίπτες της κι αν η Ελληνική κυβέρνηση την αναγνωρίσει (την βόμβα) ως κράτος τότε θα μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της εξωτερικής μας πολιτικής. Αν θεωρήσουμε ότι έχουμε εξωτερική πολιτική. Γιατί κι αυτή πάει πακέτο με παιδεία, υγεία, ασφάλιση, μεταναστατευτική πολιτική: δεν υπάρχουν.

     Το Kosovo αποτελεί την επίσημη αμερικάνικη βάση στην χερσόνησο. Κι αυτό έχει την πολιτική – διπλωματική καθώς και την στρατιωτική του διάσταση. Με τις αντίστοιχες πιέσεις τόσο στην Ελλάδα και τις υπόλοιπες βαλκανικές δυνάμεις όσο και στην Ευρωπαική Ένωση.

    

        Πανηγυρισμοί αλβανοφώνων στη … Νέα Υόρκη

    Το Kosovo σοβεί. Με τους εθνικισμούς του. Με τις “μαγκιές” και τις βιαιοπραγίες των αλβανών αλλά και τις εξάρσεις βετεράνων του σέρβικου στρατού στα σύνορα. Με τις απαγορεύσεις εισόδου σε πολίτες αλλά και το κάλεσμα των σέρβων συναδέλφων του άνθιμου σε πόλεμο (τζάμπα μάγκες οι δεσποτάδες, χάνουν, βλέπεις, τα παγκάριά τους στην  Πρίστινα και τα περίχωρα). Με το πιθανό νέο κύμα προσφύγων. Με τους τέως αρχηγούς του “ένδοξου” παραστρατιωτικού αμερικανοχρηματοδοτούμενου  UCK να είναι οι ηγέτες του “ανεξάρτητου” κρατιδίου. Βόμβα το Kosovo, σοβεί….

   Η μονομερής ανεξαρτητοποίηση (των αλβανοφώνων) του Kosovo είναι πολύ πιο σοβαρό ζήτημα από την ονομασία οποιασδήποτε, αυτοεκτιθέμενης, γειτονικής χώρας στην οποία έχουμε κολλήσει με ένα κόμπλεξ που θα μείνει στην ιστορία. Αν δούμε την αναγνώριση του Kosovo ως αντάλλαγμα σε ένα αποδεκτό από εμάς όνομα για την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας – πέρα από την αδικία στην οποία συμβάλλουμε - τότε θα μιλάμε εύκολα για μία από τις μεγαλύτερες ηλιθιότητες της χώρας μας. Και θα το βρούμε, καταρχάς, μπροστά μας σε αυτό το ατελείωτο Κυπριακό…

Θρησκευτικά και προσευχές

     Σε μία δημοκρατική και πλέον πολυπολιτισμική κοινωνία ο ελληνοορθόδοξος φονταμενταλισμός ηχεί σαν καραμούζα μέσα στις σειρήνες των καιρών. Μουσουλμανάκια που αναγκάζονται να παρευρίσκονται κάθε πρωϊ σε μία διαδικασία που, τουλάχιστον, δεν πιστεύουν. Ελληνάκια που δεν πιστεύουν ούτε θέλουν να πιστέψουν σε κάποιον θεό. Μάθημα και βιβλία εξειδικευμένα στην κατήχηση και την προπαγάνδα μίας συγκεκριμένης θρησκείας (του ορθόδοξου χριστιανισμού εν προκειμένω). Με ιστορίες και παραβολές ενός άλλου είδους μυθολογίας με σαφείς, όμως, επιδράσεις στον τρόπο σκέψης. Μετά την κατήχηση ακολουθεί και εξέταση. Την ίδια στιγμή, η θεωρία της εξέλιξης ουσιαστικά δεν διδάσκεται στα σχολεία αφού υπάρχει μεν στα βιβλία (γ’ γυμνασίου και λυκείου) αλλά βρίσκεται στο τέλος του βιβλίου και είναι εκτός ύλης. Και τούτο γιατί ο Ch. Darwin κατάφερε πριν 150 χρόνια, χωρίς να το θέλει, να φέρει ένα τεράστιο ιδεολογικό πλήγμα σε όλες τις θρησκείες και ιδιαίτερα, βέβαια, στην παλαιά διαθήκη. Με τον πρώτο άνθρωπο που γεννήθηκε από τη λάσπη, τον αδάμ και την εύα με το μήλο, τους αδελφούς καϊν κτλ., ξέρετε…

     Κι όλα αυτός ο φονταμενταλισμός στο σχολείο! Σε έναν πνευματικό χώρο γνώσης που οφείλει να διαμορφώνει τον ορθολογιστικό τρόπο σκέψης, να αναπτύσει την κριτική ικανότητα του παιδιού αλλά και να εγείρει την φαντασία μαζί με αισθήματα αγάπης και ομόνοιας μεταξύ των ανθρώπων με το στανιό, υποχρεωτικός ασπασμός της δικής “μου” (του ελληνικού κράτους) θρησκείας.

   Για όλα τα παραπάνω έχω αντιγράψει, από το atheoi.org:

     “Η Ελληνική νομοθεσία δίνει πλέον δικαίωμα σε κάθε μαθητή δημόσιου σχολείου να απέχει από το μάθημα θρησκευτικών, τους εκκλησιασμούς, και την σχολική προσευχή…

Μερικές διευκρινήσεις..:

1) Δεν αναγράφεται πλέον το θρήσκευμα στο απολυτήριο.

2) Δεν χρειάζεται καμμία εξήγηση ή διευκρίνηση πέραν της γραπτής δήλωσης για απαλλαγή βάσει της Εγκυκλίου Γ2/ 61723-13/6/2002.

3) Το δικαίωμα ισχύει για όλους τους μαθητές, όχι απλώς τους μη-ορθόδοξους.

Παρακάτω θα βρείτε υπόδειγμα δήλωσης για download και εκτύπωση. Το μόνο που χρειάζεται είναι να συμπληρώσετε τα απαραίτητα στοιχεία και να υπογράψετε!

Δήλωση: apallagi.doc v1.0 3/10/07 ή apallagi.pdf v1.0 4/10/07
Ενημερωτικό φυλλάδιο+υπόδειγμα: apallagi-info.doc v1.0 9/10/07 ή apallagi-info.pdf v1.0 9/10/07″

 

    Επομένως, η αντίσταση στην ιδεολογική προπαγάνδρα της σκοταδιστικής σκέψης και μέσα στο σχολείο είναι στα χέρια των γονιών. Αρκεί να θελήσουν να το δουν. Το δικαίωμα στην ανεξιθρησκεία είναι εκ των ων ουκ άνευ. Βέβαια, σε μία προηγμένη πνευματικά κοινωνία, θα έπρεπε να μιλάμε για το δικαίωμα στη θρησκεία, αν με εννοείς…

Ο Raul στα Ιμαλάια

                                              από “Ελευθεροτυπία” (10/02/08)

 

  ”Σε ειδική τέντα που δημιουργεί συνθήκες Ιμαλαΐων, με αραιό οξυγόνο, κοιμάται εδώ και μήνες ο Ραούλ. Και, μολονότι βαριανασαίνει όλη νύχτα, περνάει δεύτερη νιότη στα γήπεδα! Η κατασκευή της σκηνής κόστισε περίπου 30.000 ευρώ… Το ίδιο κόλπο δοκίμασε παλαιότερα ο Ουέιν Ρούνεϊ, ο οποίος όμως εγκατέλειψε γρήγορα την τέντα, επειδή ένιωθε ναυτίες και πονοκεφάλους…”

   

     

       Αυτό θα πει η επιστήμη (φυσιολογία) στην υπηρεσία του (πρωτ-)αθλητισμού. Ο αθλητής χρησιμοποιεί συνθήκες υποξίας προκειμένο να προσαρμοστούν οι ιστοί του σε καταστάσεις ανεπάρκειας οξυγόνου. Κάτι ανάλογο κάνουν οι αθλητές που προετοιμάζονται στα βουνά, για αγώνες που θα γίνουν σε υψόμετρο. Παρ’ όλα αυτά, η μέθοδος του…Raul είναι αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, καθώς η αντοχή εξαρτάται κι από την ικανότητα του Ο2 να διανεμηθεί από το καρδιαναπνευστικό σύστημα στους μυς. Ένα σύστημα που δεν δοκιμάζεται ιδιαίτερα, σε έναν υγιή, κατά την διάρκεια του ύπνου…

 

αφιερωμένο στον Mike του Ναυπλίου.

Ο κουβάς

   Έχει βραδυάσει εδώ και ώρα. Είναι πολύ κουρασμένος, τόση ορθοστασία… Ο Fazal έχει βγάλει γύρω στα δεκαπέντε ευρώ σε τρεις ώρες. Όχι άσχημα. Οι οδηγοί σήμερα, στο φανάρι της Ιεράς οδού με την Πειραιώς είναι ιδιαίτερα γενναιόδωροι. Αν σκεφτείς ότι είναι Πέμπτη και τα μαγαζιά ανοιχτά. Αλλά εκείνος θα κάτσει μέχρι αργά γιατί χρωστάει το μερίδιο του από το νοίκι. Ο Fazal έχει για παρέα του, εκτός από τις έγνοιες του, έναν μπλε κουβά γεμάτο νερό και λίγο απορρυπαντικό. Οι “συνάδελφοι” με τα νερά και τα ψιλολοϊδια έχουν φύγει για το σπίτι. Το σπίτι στο οποίο συγκατοικούν. Επτά ομοεθνείς πακιστανοί, σε διαμέρισμα 75 τετραγωνικών, στην καρδιά του Μεταξουργείου. Κοιμούνται σε τρία δωμάτια και στο “καθιστικό”. Ο Άκης Πάνου γνωρίζει: 

  “Εφτά νομα σ’ ένα δωμα
που να ξαπλω να κλείσεις μα
ο ένας πάει σινεμά
ο άλλος πέφτει και κοιμα
ύπνος με βάρδια δηλαδή
στην πόρτα σύρμα για κλειδί”

     Μπροστά του και αριστερά έχει σταματήσει ένα μαύρο αμερικάνικο τζιπ. Τα έχει προσέξει αυτά τα μαύρα γυαλιστερά τζίπ. Είναι σαν πολυτελή ημιφορτηγά και γράφουνε μπροστά “cherokee”. Προφανώς, άναψε το κόκκινο και τώρα άλλα αυτοκίνητα σταματούν παράλληλα και πίσω από το τζιπ. Αφηρημένος στις σκέψεις του, στα προβλήματα και τα χρέη του πάει μηχανικά στο τζάμι του οδηγού. Το τζάμι, μόλις τώρα κλείνει. Με κλειστό το τζάμι αρχίζει ένας “διάλογος πολιτισμών” με νοήματα και ήπιες κινήσεις των χεριών του Fazal που δείχνουν το παρμπρίζ. Ο οδηγός κοιτάζει αδιάφορος στην ευθεία του δρόμου για λίγα δευτερόλεπτα. Ο Fazal επιμένει και ο έλληνας οδηγός τώρα κάτι λέει αγριεμένος κι αρχίζει απαξιωτικές γκριμάτσες. Ο Fazal, χρωστάει και δεν ξέρει αν αύριο έχει να φάει. Εξάλλου το πολύ πολύ να μην τον πληρώσει αυτός. Δεν θα είναι κι ο πρώτος. Απλώνει το μαύρο χέρι του με το φουσκωμένο, από νερό, σφουγγάρι και καθαρίζει το σχετικά καθαρό παρμπρίζ του cherokee. Κλειστό το τζάμι του οδηγού κι ο Fazal στραγγίζει το νερό με γρήγορες επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Μία σειρά, μία δεύτερη κι άλλη μία τελευταία. Γυρνάει προς τον οδηγό κι εκείνη τη στιγμή η πόρτα ανοίγει. 

   Ο έλληνας είναι ψηλός και ιδιαίτερα εκνευρισμένος, κάτι του λέει στα ελληνικά και ξεχωρίζει τις φράσεις “άντε γαμήσου” και “μαλάκα”. Φωνάζει αλλά δεν πλησιάζει τον Fazal, στέκει ένα μέτρο πιο κει. Ο έλληνας γυρνάει, τώρα, ξαφνικά στα αριστερά του. Με μία γρήγορη κίνηση του ποδιού κλωτσάει με δύναμη τον κουβά. Ο κουβάς κάνει ένα γδούπο. Τα νερά χύνονται . Ο Fazal κοιτάζει χάμω τα χυμένα νερά. Χέρια νεκρά, μάτια νεκρού ανοιχτά. Ο έλληνας έχει μπει στο τζιπ του και έχει ήδη κλείσει την πόρτα. Πατάει τέρμα το γκάζι κι αφήνει πίσω του ουρλιαχτό και βρώμα  από καμένα λάστιχα. Έχει ανάψει πράσινο…

* οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις στο παραπάνω περιστατικό δεν είναι καθόλου συμπτωματική…