Πόσο περήφανος νιώθω; Τι τυχερός που είμαι; Πόσο λαμπρά χαμογελώ στον ήλιο που με έχει καλά, εδώ στην Ελλάδα μου, τη χώρα των Ολυμπιακών αγώνων! Τι αγαλλίαση μου προξενεί η τελετή αφής της ολυμπιακής φλόγας! Που με αυτή μεταλαμπαδεύουμε, σε όλον τον κόσμο, τις μεγάλες αξίες της Ειρήνης, της συναδέλφωσης των λαών και των ανθρώπων, της αλληλεγγύης και του γόνιμου ανταγωνισμού. Τι χαρά είναι αυτή, χριστέ μου, που ζω στην χώρα των ολυμπιακών αγώνων!
Ειδικά, χθες, η τελετή της αφής ήταν ονειρώδης. Με τους υψηλούς κουστουμαρισμένους και γραβατωμένους επισκέπτες μας, με τον μεγάλο συνέλληνα μας, τον Μίνω μας τον Κυριακού (και το κανάλι του), τον γνωστό μας Ζακ Ρόγκ και όλους (;) τους αθάνατους (στην τεμπέλικη επιχειρηματικότητα και στην επιχειρηματική τεμπελιά). Μέσα στα αρχαία μας μνημεία, μέσα στο καταπράσινο καμένο στάδιο της ολυμπίας. Στιγμές μαγικές, σχεδόν μυθικές, θα έλεγε κανείς αν ήθελε να ακριβολογήσει. Αν…..
Αν κάποιος “περίεργος” (αγωνιστή θα μπορούσε να τον αποκαλέσει κάποιος “αντιδραστικός”) δεν μας θύμιζε ότι – helloo…. – η Κίνα είναι χούντα! ΄Οτι η Κίνα, εκτός από τον δικό της λαό που στενάζει σε κτηνώδεις συνθήκες στις βιομηχανίες, καταπιέζει (σκοτώνει πολίτες συγκεκριμένα) και τον θιβετιανό λαό. Αν δεν μας θύμιζε, συνειρμικά, ότι η Κίνα είναι μία καπιταλιστική ολιγαρχική χώρα, με κομμουνιστικό προσωπείο, που βασανίζει και εκτελεί τους πολίτες της.
Αν δεν έδειχνε στο παγκόσμιο, ότι, ok, η Ελλάδα, η χώρα του πολιτισμού και της Δημοκρατίας δεν έχει πρόβλημα να δίνει τη φλόγα της σε δικτατορίες. Αυτά τα ακούει βερεσέ η χώρα μου, βάζει και δύο ασφαλίτες με πολιτικά (ο ένας κρύβει και τα μούτρα του στην κάμερα) και σέρνουν τον όποιο διαμαρτυρόμενο στους δρόμους της σύγχρονης και πάνδοξής μας Ολυμπίας. Στο video που ακολουθεί υπάρχει και αίμα…
Κι ήταν, στην αρχή, όλα τόσο όμορφα…..
Συγγνώμη, αν στο χάλασα, αλλά ήταν χαλασμένο…
